یک هفته

یک هفته تا دفاعم مونده.
دو هفته است سرکار نمی رم
دویست صفحه تز نوشتم اما هیچ احساس خاصی نسبت به خوب یا بد بودنش ندارم
اگر بخوام کار خودم رو ارزیابی کنم هنوز عقربه ی کیفیت کارم از 0 تا 100 می ره و برمی گرده و ایده ای ندارم که آخرش چی می شه
بزرگ ترین نگرانیم از دفاع کردن ضایع شدن پیش خانواده و دوستا و هم دانشگاهی هامه یعنی نگرانی دیگه ای ندارم همون نگرانی ای که در دوران مدرسه از امتحان شفاهی داشتم

دلم برای دنیای علم تنگ می شه اما نه برای دنیای دانشگاه مطمئنم که به دکترا حتی فکر هم نمی کنم و از این تصمیمم خیلی هم خوشحالم

استرسم کم شده و این خوب نیست چون دارم شل می شم و شل شدنم مقدمه ی افسردگی و خراب کردن هفته ی آخره
برام دعا کنید که این یه هفته به خیر بگذره و بتونم ازش خوب نتیجه بگیرم
به نتیجه اش نیاز دارم

فعلا